هروفيلوس دانشور1
در اواسط سدهٴ دوازدهم (؟)، ميزيست. نويسندهٴ ناشناس رسالهاي در باب دستور غذا، كه دستور غذاي مناسب هر ماه را همراه با برخي قواعد تندرستي عرضه كرده است.
و. لاتيني
دربارهٴ يوآنز آفلاسيوس، يوآنز ساراسِني، ¿ ج 1، ص 751.
اصطفن انطاكي
اصطفن فيلسوف2 در پيزا زاده شد، در سالرنو تحصيل كرد. در حدود 1127، در انطاكيه زندگي ميكرد. پزشك ايتاليايي و مترجم عربي به لاتيني. در حدود 1127، ترجمهٴ كامل
كتابالملكي علي بن عباس اهوازي (نيمهٴ دوم سدهٴ دهم)، را به انجام رساند. قسمتهايي از
كتابالملكي قبلاً توسط قسطنطين افريقي، آفلاسيوس، و روستيكوس (نيمهٴ دوم سدهٴ يازدهم)، ترجمه شده بود، ولي ترجمهٴ اصطفن كاملاً تازگي داشت. او به آخر ترجمهٴ خويش واژهنامهٴ (يوناني، عربي، لاتيني) اصطلاحات فني مفردات ديوسكوريدس را افزود، كه نويسندگان بعدي آن را
مترادفات اصطفن ناميدند. او احتمالاً موٴلف درباب روش معالجه3 است كه قبلاً آن را به كوفو و آركيماتايوس نسبت ميدادند. گويند4 نرمشامه pia mater و سختشامه dura mater براي تسميهٴ پردههايي كه مغز و مغز تيره را پوشانده، اول بار در ترجمهٴ اصطفن از كتابالملكي ديده شده است. بههرحال، اين واژهها مقارن همان زمان در نوشتههاي لاتيني پديدار شد؛5 و از قرار معلوم داراي ريشهٴ عربي (امالدماغ) است.
نسخهاي از ترجمهٴ الكتاب المأموني فيالنجوم مربوط به اواخر سدهٴ دوازدهم6 حاوي انتقاد شديدي از ماكروبيوس است. اين رساله به يك تأليف بيش از ترجمه شبيه است، ولي شاهد نفوذ يوناني و عربي است. اين اصطفن احتمالاً سيسيلي يا شامي بوده، با اين همه تطبيق وي با اصطفن انطاكي كاملاً اثبات نشده است.
دربارهٴ يوحناي اشبيلي، و افلاطون تيوولي ¿ فصل سوم مربوط به مترجمان.